Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2009

πώς?

Άδειασε η Αθήνα,
δυο πακιστανοί και τρεις μαύροι μείναν στη πλατεία,
κ'ένας τρελός να σκέφτεται ότι αυτή η χώρα πια δεν τον χωρά.

Ο Οδυσσέας που 'μαθε στα νειάτα του
νατος ξεπροβάλει ζωντανός μπροστά του
και τον καλεί στης Λευκοθέας το πανί
να πα να βρει την τύχη του.


Πώς ν'αφήσει το φως και το νερό της θάλασσας,
πώς τη δασεία και τη ψιλή,
πώς τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη,
πώς τα τάματα στα καλοκαιρινά τα πανυγήρια?



Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2009

το καβουρακι


Μέσα στην άμμο τη ζεστή είν'ένα καβουράκι

που απ'τη πολλή τη κάψα του ξεπρόβαλε στο φως.

'Ολο το ταίρι του ζητά τις μέρες, το βραδάκι

μα όλοι φοβούνται τις τσιμπιές και γίνονται λαγός.

***

Τρέχει στα πλάγια, κρύβεται στη χνουδωτή πετρούλα

και σαν ένα πόδι φαίνεται γυμνό και τρυφερό

αυτό αμέσως το τσιμπά και λέει με φωνούλα

μικρή και ασήμαντη "προσέξτε με και μένα το φτωχό".

***

"Θέλω το καβουράκι μου να βρω να πάψω να'μαι μόνο

ν'απλώνω τις δαγκάνες μου και να το αισθανθώ

μόνο φιλιά να του χρωστώ κι αγάπη να του δώνω

μονάχο να μην καίγομαι, μόνο μου να μη ζω".

***

"Κι όταν το κύμα μας τραβά σφιχτά αγκαλιασμένα

και στο βυθό της θάλασσας μας ρίξει αγκαλιά

όλα τα μέλη του κορμιού στην άκρη πεταμένα

που απ'τον πόθο κόπηκαν κι απ'την τρελή καρδιά.

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2009

nijinsky's diary

Get this widget Track details eSnips Social DNA



Προς τον Ρώλινς Κοττνέ




Αγαπητέ φίλε Κοττνέ,

Είμαι ευτυχής που έλαβα τό γράμμα σου.

Είμαι ευτυχής που είσαι καλά.

Μου αρέσει πάρα πολύ που είσαι καλά.

Είμαι καλά επειδή είσαι καλά

Μου αρέσει να γράφω με ρυθμό,

Γιατί εσύ είσαι ένας ρυθμός.

Αγαπώ πάρα πολύ εσύ να αγαπάς,

Αλλά είμαι ένας ρυθμός της αγάπης

Αγαπώ το ρυθμό χωρίς εσένα,

Γιατί αγαπώ τη γυναίκα μου πάρα πολύ.

Αγαπώ πολύ να σου δείξω

Τι είναι ο ρυθμός, τι είναι ο ρυθμός.

Αγαπώ πάρα πολύ το ρυθμό του Θεού

Εγώ ο ρυθμός, εγώ ο Χορός.

Είμαι ο Χορός, είμαι ο Θεός.

Αγαπώ το χορό όπως εσύ αγάπησες

Είμαι Χορός για σένα στον Θεό.

Είμαι Χορός για σένα στον Θεό.

Αγαπώ την αγάπη σε σένα του Θεού.




Είμαι ο Θεός για σένα αγάπη.

Αγαπώ την αγάπη γιατί Εκείνος αγάπη.

Αγαπώ την αγάπη για σένα στον Θεό.

Είμαι άνθρωπος αλλά όχι πατούσες

Έχω πατούσες αλλά σ'Εκείνον.

Αγαπώ την αγάπη χωρίς πατούσες,

Αγαπώ τις πατούσες μ'Εκείνον.

Είμαι άνθρωπος αλλά όχι πατούσες

Έχω πατούσες αλλά σ'Εκείνον.

Είμαι εκείνο γιατί αυτός είναι

Είμαι εκείνο γιατί αυτός είναι.

Αγαπώ τον κόσμο γιατί τον αγαπά κι εκείνος.

Σ'αγαπώ γιατί σ'αγαπά κι εκείνος.

Είμαι εκείνο γιατί είναι Εκείνο.

Δεν μπορώ να είμαι εκείνο.

Έχω μεγάλη αγάπη για σένα

Έχω μεγάλη αγάπη για σένα

Δεν είμαι άνθρωπος χωρίς πατούσες

Είμαι πατούσα με πατούσες.

Πατούσα, ξεπατούσα είμαι μια Πατούσα

Αγαπώ τις πατούσες αλλά όχι πατούσες.

Σ'αγαπώ πάρα πολύ χωρίς τίποτε

Είμαι άνθρωπος, είμαι άνθρωπος.

Αγαπώ σε σένα έναν άνθρωπο χωρίς πατούσες

Αγαπώ σε σένα έναν άνθρωπο χωρίς πατούσες





Είμαι ένας άνθρωπος γιατί έχω ελαττώματα

Είμαι ένας άνθρωπος γιατί έχω ελαττώματα.

Αγαπώ την αλήθεια πάρα πολύ.

Έχω γράψει την αλήθεια.

Έστειλα τους χαιρετισμούς μου σε σένα και την αδελφή

Σας αγαπώ εσάς τους δυό, εσάς τους δυό, πάρα πολύ,

Αλλά στέλνω τους χαιρετισμούς μου σ'όλη την ανθρωπότητα

Αλλά στέλνω τους χαιρετισμούς μου σ'όλη την ανθρωπότητα

Είμαι άνθρωπος, είμαι άνθρωπος

Αγαπώ την ανθρωπότητα, αγαπώ την ανθρωπότητα.

Σ'αγαπώ Θεέ μου εσένα.

Σ'αγαπώ Θεέ μου εσένα.

Είσαι γέρος, είμαι νέος

Αγαπάς τους νέους ανθρώπους σε μένα

Σ'αγαπώ γιατί είσαι άνθρωπος

Σ'αγαπώ ότι είσαι άνθρωπος.

Έγραψα γιατί Εκείνος το θέλει

Έγραψα γιατί Εκείνος το θέλει.

Στέλνω τους χαιρετισμούς μου σε σένα και την αδελφή

Στέλνω τους χαιρετισμούς μου με τη γυναίκα μου.

Είμαι μιά σύζυγος, είμαι μιά σύζυγος

Αγαπώ μιά σύζυγο γιά σένα πάρα πολύ

Αγαπώ σε σένα έναν άνθρωπο, έναν άνθρωπο

Είμαι άνθρωπος, είμαι άνθρωπος.

Σου στέλνω πολλή αγάπη, πολλή αγάπη

Σ'αγαπώ, Σ'αγαπώ.

Χαιρετισμούς

Βασλάβ Νιζίνσκυ.












(από το ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΑ ΤΕΤΡΑΔΙΑ

του Vaslav Nijinsky, εκδόσεις Άγρα)

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2009

αυγουστιατικη μελαγχολια (εποχη που βρηκες να μελαγχολησεις και συ!)



πίσω από μια ζωή με ημερομηνία λήξης

σ'ένα πλανήτη με ημερομηνία λήξης

υπάρχει μια ψυχή με ημερομηνία λήξης

σε μιά καθημερινότητα που όλο δε λέει νά λήξει.




_____




ένα βάσανο που δε τελειώνει

από μιά σκέψη που δε τελειώνει

σε μιά καρδιά που όλο λιγώνει

μια πεθυμιά που συνεχώς ματώνει.

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2009

alto-magica

Καλές οι σοπράνο δε λέω, με τις ψηλές τους και τους δύσκολους ρόλους τους, αλλά οι χαμηλές γυναικείες φωνές είναι άλλο πράμα. Δε ξέρω αλλά τις βρίσκω πολλές φορές πιό ερωτικές και πιό γήινες.


Μια περίπτωση μοναδική ήταν η Ebe Stignani. Τραγουδίστρια της χρυσής εποχής του μπελκάντο, εδώ την ακούμε στο O don fatale από τον Don Carlo του Verdi.






Άλλη μία που βρίσκω επίσης εξαιρετική είναι η ρωσσίδα Elena Obraztzova. Εδώ στο Vissi d'arte από την Tosca του Puccini.








Και στο τέλος την Janet Baker στο Che faro senza Euridice από την όπερα Orfeo ed Euridice του Gluck.