Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2008

ο μικρός ναυτίλος

Xτες το βράδυ άκουσα πάλι αυτό το υπέροχο ποίημα του Ελύτη από το "ο μικρός ναυτίλος" και πάλι κάτι νέο είχε να μου πει:



XXVII
Άργησα πολύ να καταλάβω τι σημαίνει ταπεινοσύνη και φταίνε αυτοί που μου
μάθανε να την τοποθετώ στον άλλο πόλο της υπερηφάνειας.
Πρέπει να εξημερώσεις
την ιδέα της ύπαρξης μέσα σου για νατην καταλάβεις.
Μια μέρα που ένιωθα να μ' έχουν εγκαταλείψει όλα και μια μεγάλη θλίψη να πέφτει
αργά στην ψυχή μου,
τράβηξα, κει που περπατούσα μες στα χωράφια χωρίς σωτηρία, ένα κλωνάρι άγνωστου θάμνου.
Το 'κοψα και το 'φερα στο απάνω χείλι
μου. Ευθύς αμέσως κατάλαβα ότι ο άνθρωπος είναι αθώος.
Το διάβασα σ' αυτή τη
στυφή από αλήθεια ευωδιά τόσο έντονα που πήρα να προχωρώ το δρόμο της μ' ελα-
φρύ βήμα και καρδιά ιεραποστόλου.
Ώσπου, σε μεγάλο βάθος, μου έγινε συνείδηση
πια ότι όλες οι θρησκείες λέγανε ψέματα.

Ναι, ο Παράδεισος δεν ήταν μια νοσταλγία.

Ούτε, πολύ περισσότερο, μια ανταμοιβή.

Ήταν ένα δικαίωμα.

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2008

che faro senza euridice - a unisex aria

Μία δια-φωνητική παρουσίαση της άριας "che faro senza Euridice"
από την όπερα του Gluck "Orfeo ed Euridice"


από μία σοπράνο
(Kirsten Flagstad)



μία μέτζο-σοπράνο

(Dame Janet Baker)




μία άλτο

(Fedora Barbieri)




έναν κόντρα-τενόρο

(Αndreas Scholl)




έναν τενόρο

(Tito Schipa)




ένα βαρύτονο

(Werner Nel)




και αντί για μπάσσο

τρεις ελληνίδες

Μαρία Κάλλας



Έλενα Νικολαϊδη


και


Αγνή Μπάλτσα

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2008

οι έλληνες φίλοι

Σας παραθέτω ένα κείμενο, που μου 'στειλε σήμερα ένας πολύ καλός μου φίλος, που του στειλε ένας άλλος φίλος του και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας:


Οι Κινέζοι λένε πως πραγματική φιλία υπάρχει κάθε χίλια χρόνια.


(Ενας πολύ καλός μας φίλος, απόδημος, μας έστειλε ηλεκτρονικά τι λέγεται στις Βρυξέλλες για τους Ελληνες φίλους και επειδή μας άρεσε πολύ, θέλαμε σήμερα να το μοιραστούμε μαζί σας:)


Οι φίλοι: Θα σου πούνε «γεια»
Οι Ελληνες φίλοι: Θα σου κάνουν μια μεγάλη αγκαλιά και ένα δυνατό φιλί.

Οι φίλοι: Αποκαλούν τους γονείς σου «κύριε» και «κυρία».
Οι Ελληνες φίλοι: Αποκαλούν τους γονείς σου «θείε» και «θεία»!


Οι φίλοι: Δεν σ' έχουν δει ποτέ να κλαις.
Οι Ελληνες φίλοι: Κλαίνε μαζί σου.


Οι φίλοι: Τρώνε στο τραπέζι σου και φεύγουν
Οι Ελληνες φίλοι: Ξοδεύουν ώρες τρώγοντας, μιλώντας, γελώντας και απλά κάνοντας παρέα.


Οι φίλοι: Δανείζονται δικά σου πράγματα για λίγες μέρες και σου τα επιστρέφουν.
Οι Ελληνες φίλοι: Κρατούν τα δανεικά πράγματα μέχρι να ξεχάσεις ότι είναι δικά σου!


Οι φίλοι: Γνωρίζουν αρκετά πράγματα για σένα.
Οι Ελληνες φίλοι: Μπορούν να γράψουν βιβλίο για σένα με πολλές λεπτομέρειες.



Οι φίλοι: Σε παρατάνε, αν αυτό κάνει και ο πολύς κόσμος.
Οι Ελληνες φίλοι: Εχουν χεσμένο τον κόσμο και είναι μαζί σου.


Οι φίλοι: Χτυπούν την πόρτα σου ή παίρνουν τηλέφωνο όταν θέλουν να σ' επισκεφτούν.
Οι Ελληνες φίλοι: Μπαίνουν μέσα και φωνάζουν «Ηρθα!»



Οι φίλοι: Είναι για λίγο...
Οι Ελληνες φίλοι: Είναι για μια ζωή!


Οι φίλοι: Θα αγνοήσουν αυτό το κείμενο.
Οι Ελληνες φίλοι: Θα το προωθήσουν στους φίλους τους. (στάνταρ!!!!)

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2008

αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσε με


Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσε με!
- Τι πρέπει να κάνω; είπε ο μικρός πρίγκιπας.
- Πρέπει να είσαι πολύ υπομονετικός, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα πρέπει να καθίσεις κάπως μακριά από μένα, όπως κάνω τώρα εγώ, πάνω στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την άκρη του ματιού μου και συ δεν θα λες τίποτε. Η κουβέντα γίνεται αιτία να δημιουργηθούν παρεξηγήσεις. Όμως, κάθε μέρα, θα μπορείς να 'ρχεσαι και να κάθεσαι κάπως πιο κοντά σε μένα ...
Την άλλη μέρα, ο μικρός πρίγκιπας ξαναγύρισε.
- Θα 'ταν καλύτερα να 'ρχεσαι την ίδια ώρα, είπε η αλεπού. Αν, για παράδειγμα, πρόκειται να έρθεις στις τέσσερις το απόγευμα, από τις τρεις κιόλας εγώ θ' αρχίσω να 'μαι ευτυχισμένη. Όσο θα προχωρεί η ώρα, τόσο περισσότερο ευτυχισμένη θα νιώθω. Στις τέσσερις κιόλας θ' αρχίσω να εκνευρίζομαι και ν' ανησυχώ. Θα 'χω ανακαλύψει το τίμημα της ευτυχίας! Μα όταν εσύ θα 'ρχεσαι μια οποιαδήποτε ώρα, δεν ξέρω ποια, ποτέ δεν θα ξέρω πότε θ' αρχίσω να καρδιοχτυπώ... Χρειάζονται ορισμένα τυπικά.

- Τι είναι ένα τυπικό; ρώτησε ο μικρός πρίγκιπας.
- Είναι κι αυτό κάτι ξεχασμένο από πολύν καιρό, είπε η αλεπού. Κάτι που κάνει κάποια μέρα να 'ναι διαφορετική από τις άλλες μέρες, μια ώρα διαφορετική από τις άλλες ώρες. Για παράδειγμα, υπάρχει μια τυπικότητα στους κυνηγούς. Την Πέμπτη χορεύουν με τις κοπέλες του χωριού. Τότε, η Πέμπτη είναι μια μέρα υπέροχη! Κατηφορίζω για περίπατο μέχρι τ' αμπέλι. Αν οι κυνηγοί χόρευαν κάθε φορά που θα τους ερχόταν το κέφι, οι μέρες θα 'μοιαζαν όλες ίδιες, με αποτέλεσμα να μην έχω εγώ ποτέ διακοπές.
Έτσι ο μικρός πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού. Κι όταν πλησίαζε να 'ρθει η ώρα του αποχωρισμού:
- Αχ! είπε η αλεπού ... Θ' αρχίσω τα κλάματα.
- Δικό σου είναι το λάθος, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
- Ναι, σωστά, είπε η αλεπού.
- Μα συ θα βάλλεις τα κλάματα, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
- Και βέβαια, είπε η αλεπού.
- Τότε, από αυτό, δεν κερδίζεις τίποτε! - Κάτι κερδίζω, είπε η αλεπού είναι το χρώμα του σταριού.
Ύστερα πρόσθεσε:
-Πήγαινε πάλι να δεις τα τριαντάφυλλα, θα καταλάβεις πως το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο.
- Θα ξανάρθεις να με αποχαιρετήσεις κι εγώ θα σου κάνω δώρο ένα μυστικό.
Ο μικρός πρίγκιπας έφυγε για να πάει να ξαναδεί τα τριαντάφυλλα:
- Δεν είναι ολότελα όμοια με το δικό μου, ακόμη δεν είσαστε, τους είπε. Κανείς δεν σας έχει εξημερώσει και σεις δεν έχετε εξημερώσει κανένα. Είσαστε όπως ήταν η αλεπού μου. Κι εκείνη δεν ήταν παρά όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες. Όμως εγώ την έχω κάνει φίλη μου κι είναι τώρα μοναδική στον κόσμο.
Και τα τριαντάφυλλα έδειξαν να τα 'χουν πειράξει πολύ τα λόγια του μικρού πρίγκιπα.
- Είσαστε όμορφα, μα είσαστε άδεια, πρόσθεσε. Κανείς δεν θα μπορούσε να πεθάνει για σας. Σίγουρα, κάποιος τυχαίος περαστικός, βλέποντας το δικό μου λουλούδι θα νόμιζε πως σας μοιάζει. Μα, από μόνο του αυτό, είναι πιο σημαντικό από όλα εσάς, γιατί εγώ το ποτίζω, το προφυλάσσω κάτω από ένα γυάλινο δοχείο. Γιατί είναι αυτό που εγώ προφύλαξα με το παραβάν. Γιατί αυτό είναι που του σκότωσα τις κάμπιες (εκτός από δυο ή τρεις που τις άφησα για να γίνουν πεταλούδες). Γιατί αυτό είναι εκείνο που το άκουσα να παραπονιέται ή να περηφανεύεται ή, μάλιστα, μερικές φορές να σωπαίνει. Γιατί είναι το τριαντάφυλλό μου.
Και γύρισε προς την αλεπού.
- Γεια σου, είπε ...
- Γεια σου, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: δεν βλέπει κανείς πολύ καλά παρά μονάχα με την καρδιά. Ότι είναι σημαντικό, δεν το βλέπουν τα μάτια.
- Ότι είναι σημαντικό δεν το βλέπουν τα μάτια, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
- Είναι ο χρόνος που έχεις χάσει για το τριαντάφυλλό σου και που το κάνει τόσο σημαντικό.
- Είναι ο χρόνος που έχω χάσει για το τριαντάφυλλό μου ... έκανε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
- Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει αυτή την αλήθεια, είπε η αλεπού. Όμως εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Να γίνεις υπεύθυνος για πάντα εκείνου που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου ...
- Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου... επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να μην το ξεχάσει.




(Από τον "μικρό πρίγκιπα" του Antoine de Saint Exupéry)

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2008

the heart asks the pleasure first



το τώρα δικάζει το παρόν,
το σώμα μετατοπίζεται στο χώρο
κι ακολουθεί τα ρεύματα της αγάπης.

αμαρτία είναι η απουσία
να είσαι κάπου και να σαι αλλού

moonlight shadow

τα νειάτα θέλουν έρωτα, θέλουν και φεγγαράδα
ανώφελα να μην περνούν, χαμένα να μην πάνε.

Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2008

ride on time

τι είναι ο χρόνος?

το πέρασμα από την νιότη στη φθορά?
η ώρα που περνάει?
η αίσθηση μας για τα πράγματα που αλλάζουν?
η αίσθηση μας για μας που αλλάζουμε?
το αμείλικτο χρονόμετρο που το φορτωθήκαμε θέλουμε δε θέλουμε?
το παρελθόν που όλο φορτώνεται στην πλάτη μας?
το παρόν που δε προλαβαίνει να γίνεται?
το μέλλον που θρονιάστηκε στη φαντασία μας?

τι είναι ο χρόνος?

ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι ...(είναι ποιοτικό μπλόγκ αυτό δεν θα τα γράψω όλα)

τι είναι ο χρόνος?

αγώνας ποδοσφαιρικός σε δύο ημίχρονα με ή χωρίς παράταση?
θεατρικό έργο για ένα ρόλο ίσως και δύο χωρίς καθόλου πρόβες?

τι είναι ο χρόνος?

ευκαιρία για πορεία προς το φως?
καιρός για ξεκαθάρισμα?
καιρός για ανανέωση της ματιάς μας?
καιρός για αγάπη,που όλο μεγαλώνει?
καιρός να νιώσουμε άνθρωποι?


ένα είναι το σίγουρο, θέλει να τον καβαλήσεις και να τον πας εκεί που θες εσύ, όσο μπορείς.

so ride on time